John Volkers (1955) liep 44 jaar lang langs de lijnen van de internationale sport en volgde ruim drie decennia het handbal voor de Volkskrant. Tijdens dit WK keert hij terug naar de plek waar hij het liefst staat: Aan de Zijlijn, zijn rubriek voor dit platform.
Het allerbekendste gezicht langs de lijn is voor het Nederlandse handbal sinds 2010 dat van fotograaf Henk Seppen. Dat jaar ging hij in het gezelschap van Telegraaf-verslaggever Eddy Veerman naar het Europees kampioenschap handbal in Noorwegen, in Larvik om precies te zijn. Nederland won op 7 december 2010, precies 15 jaar geleden, van Oekraïne en de volgende dag stond Henks foto van die mooie wedstrijd (25-13) in de ochtendkrant.
Dat ging zo. Seppen: ‘Ik ben op de bonnefooi begonnen. Ik veranderde elke vijf jaar van baan. Dat fotograferen leek me wel wat. Ik fotografeerde al een tijdje handbalwedstrijden in de eredivisie, maar ik deed ook, soms voor Het Parool, honkbal, ijshockey en basketbal. Toen las ik over het EK handbal in Larvik. Dat leek me wel wat. Ik had gezien dat De Telegraaf wel een vaste verslaggever voor handbal had, maar geen vaste fotograaf.”
Op de gok mailen
“Op de gok mailde ik naar hun handbalverslaggever, Eddy Veerman. Het mailadres bleek zowaar te kloppen. Of hij en zijn krant een handbalfotograaf nodig hadden? Dat hadden ze. Ze houden van exclusief. Zo belandde ik met Eddy in Noorwegen. Verder was daar nog Roy Knoppert die zijn arm brak in de sneeuw. En dat was alles. Ver voor de successen was ik zo al aanwezig bij wedstrijden van het Nederlands team.’
Bij die eerste interlands kwam de Weespermop (zo noemen ze inwoners van Weesp) in contact met Angela Malestein die 17 jaren oud debuteerde in de nationale ploeg. “Zij was de eerste uit het team die een beetje toenadering zocht. Dat contact is er altijd nog. Ik heb ooit gekscherend gezegd: als zij stopt, dan stop ik ook. Lees ik vorige week dat Angela tot de Olympische Spelen van 2028 door wil. Ja, dat vond ik een beetje een tegenvaller.”
Seppen, 66 inmiddels en toe aan zijn pensioen te Portugal, had zichzelf voorgenomen bij de honderdste overwinningsfoto (2015) de camera op te bergen. De stand is na Nederland-Polen (33-22 zege) nu 92. Nog acht van zulke foto’s te gaan. Misschien dat er in Rotterdam nog vier van die foto’s bij komen, zegt de rubrieksschrijver. “Dan ben je wel heel positief, John”, is het antwoord.
Traditionele juichfoto’s
Enfin, de spontane huldigingsfoto heeft Henk Seppen wel bekend gemaakt. Zo’n plaat staat ook wel bekend als een ‘Seppentje’. Hoe dat begon: “Het was het WK van 2015, in Denemarken.”
“In Naestved, na de eerste gewonnen poulewedstrijd, toevallig ook tegen Polen, kwamen ze naar de hoek in het stadion waar ik zat en de ploeg poseerde in een juichhouding. Ik drukte af. Dat ging door bij elke overwinning. Op een gegeven moment had ik door dat de speelsters elke keer op dezelfde plaats stonden. Dat is nu, in Rotterdam, nog zo. Vijf zeges, vijf foto’s, telkens iedereen op zijn vertrouwde plekkie. Best bizar.”
Hij heeft ze niet gevraagd dat te doen. Ze kwamen en komen uit zichzelf. ‘Die meiden hebben dat verzonnen. Zoals ze hebben bedacht om na afloop van een wedstrijd die wave in het stadion te begeleiden door mee te zwaaien en de boel op gang te brengen.’
Desgevraagd, bij Angela Malestein, kan zij zich niet herinneren of daar in Naestved na overleg die juichpose is aangenomen. Ze deden het gewoon, niks bijzonders aan toch? Behalve dat nu in elke Nederlandse sporthal na een zege de winnende ploeg die pose aanneemt. Henk Seppen en de internationals hebben een trend neergezet, zo luidt de constatering.
Op naar nummer 100
Henk Seppen belooft de trend nog een klein stukje verder te brengen. Hij heeft veel tijd en geld geïnvesteerd in handbalfotografie. Hij volgde na 2010 elk groot landentoernooi. “Ik miste alleen de Olympische Spelen van 2021, in Tokio. Ik had er bij willen zijn, had een accreditatie, maar mijn zus lag op sterven. Dan blijf je thuis. Rio en Parijs waren mijn Spelen. Misschien sluit ik af in Los Angeles, in 2028. Als Angela en het team er daar bij zijn.” Kleine lach.
Voorlopig is Juichfoto Nummer 100 het doel. Seppen denkt dat met een bezoek aan het EK van eind volgend jaar, in Polen, Roemenië, Turkije, Tsjechië en Slowakije, die mijlpaal te bereiken. Kwalificatiewedstrijden in Nederland laat hij straks schieten. Overvliegen vanuit zijn nieuwe woonplaats in Portugal is hem, alle liefde voor handbal ten spijt, toch even te gortig.
Tekst: John Volkers
Foto: FotoReza
