John Volkers (1955) liep 44 jaar lang langs de lijnen van de internationale sport en volgde ruim drie decennia het handbal voor de Volkskrant. Tijdens dit WK keert hij terug naar de plek waar hij het liefst staat: Aan de Zijlijn, zijn rubriek voor dit platform.
Meer dan ruim op tijd, soms vier uur voor de eerste middenuit, verschijnt radio- en tv-verslaggever Richard van der Made op de wedstrijddagen van het Nederlands team in de mediaruimte. Heel snel verplaatst hij zich daarna naar zijn werkplek op de perstribune. Hij maakt zich dan gedegen gereed voor het leveren van zijn radioverslag, de interviews en vervolgens het inspreken van de korte tv-samenvatting.
Woensdag 10 december, de dag van de kwartfinale (Nederland-Hongarije), had zijn mooiste WK-dag (tot nu toe) moeten zijn. ‘Misschien met Edwin Peek als tweede man erbij om een live verslag leveren op NPO Radio 1. Ik en de NOS waren er klaar voor, maar toen kwam de toernooidirecteur Norman Uhlenbusch maandag vertellen dat de wedstrijd van onze geliefde tijd, half 9 in de avond, naar 6 uur was verplaatst. Op wens van de Fransen die meer hebben te vertellen in het internationale handbal.’
Hij klinkt teleurgesteld, als we hem die maandagmiddag treffen in de perszaal. ‘Nu wordt de Nederlandse kwartfinale in een schakelprogramma gedaan, deels met Ajax in de Champions League. Af en toe een flits. Want twee programma’s eruit halen voor een kwartfinale in handbal, dat gaat ‘m in Hilversum niet worden. Die verandering in het programma is jammer voor ons en voor handbal.’
Van der Made, een voetballertje in zijn Drentse jeugd, werd gegrepen door handbal, toen hij in zijn woonplaats Emmen aan de rand verscheen van de speelvloer van semi-profclub Haka E&O. De clashes met Sittardia en V&L, hij vond ze geweldig. Spelers als de Fiege’s, Jop Hagreize en Patrick Berendsen waren fantastisch, maar zijn favoriet was de Witrussische doelman Anatoly Galoeza, ‘we noemden hem de Rubberen Rus’.
Hij werd in die jaren een jonge verslaggever voor de Drentse Courant, de Emmer Zieken Omroep EZO en tenslotte RTV Drenthe. In zijn Omroep Gelderland-jaren, nu al 24 in getal, ging hij steeds meer handbal verslaan. ‘In 2005 werd ik door mijn andere opdrachtgever, nu parttime werkgever, de NOS naar Sint Petersburg gestuurd. Ik deed radio en de interviews, Evert ten Napel in Nederland de samenvattingen.
Opvolger van Ten Napel
Toen het heel goed ging met Nederland, het team van Sjors Röttger, met grote talenten als Maura Visser en Pearl van der Wissel, deed ik ook interviews voor de camera. Hilversum vroeg daarom. Natasja Burgers, die in snikken uitbarstte bij mijn vraagstelling, het staat me nog bij.’
Zijn werk beviel goed en langzaamaan, bij toerbeurt in het begin, werd hij de opvolger van de legendarisch verklaarde Evert ten Napel en kreeg hij bij de NOS de portefeuille handbal. ‘Daar ben ik nog steeds heel trots op.’ De ene Drent, nu woonachtig in de Achterhoek, volgde de andere Drent, beland op de Veluwe, op. En de wereld maar zeggen dat handbal een Limburgse sport is.
Zijn fascinatie voor handbal is ‘heel groot’. Al bleef voetbal dan zijn nummer één-sport. ‘Want van verslaggeving van handbal kun je in Nederland niet leven. Ik ben daarom blij en gezegend dat ik nog steeds voetbal kan en mag doen.’
Voetbal is bij tijd en wijle saai. ‘Vind ik’, zegt Van der Made. ‘Handbal op hoog niveau is nooit saai. Je komt ogen tekort. Gelukkig heb je op de grote toernooien, zoals WK en OS, het scherm erbij, met de statistieken, het reddingpercentage en het aantal doelpunten van een speelster.
Maar als dat scherm ontbreekt, dan moet je eigenlijk een mannetje naast je hebben. Want bij handbal ligt de bal er soms binnen vier tellen aan de andere kant in. Zeker bij dat hoge tempo-spel van Nederland. Ben jij nog aan het noteren. Wat niet kan. Want prioriteit nummer één in de radioverslaggeving of werk voor tv is dat je de ogen op de vloer houdt.’
Nycke Groot de Cruijff van het handbal
Sinds zijn Gelderse jaren volgt hij boegbeeld Estavana Polman op de voet. Hij heeft meer favorieten, Jessy Kramer bijvoorbeeld die in mei hem assisteerde bij de NK-finale in Wognum. Hij noemt hen beiden puur en geweldig. ‘Zij en hun fantastische lichting hebben het Nederlandse handbal veel goeds gebracht. Ik heb echt geluk gehad om die periode van nabij te hebben meegemaakt.’
De beste uit die gouden tijd is voor Van der Made Nycke Groot, overigens de vrouw die ontbrak bij het veroveren van de wereldtitel van 2019. ‘Ik noem Nycke de Cruijff van het handbal.’ Hij schreef over haar het hoofdstuk in het handbalboek Van Droom Naar Daad (uitgave 2017). ‘Nycke tilde het team op. Ze was dik de beste. Haar spel was mooi en sierlijk en zij deed handbal er eenvoudig uitzien. Dat kunnen alleen de besten.’
Hij is 54 inmiddels en ‘mag nog effe’. Handbal blijft hij, hoewel de grote toernooien bij Ziggo (EK) en Viaplay (WK) vastliggen, op de voet volgen. Zowel de vrouwen als de mannen. Een warme herinnering: ‘Het WK van de mannen van 2023 in Polen. Zo’n fijne ploeg om te volgen. Zo benaderbaar ook. Als je dat toch eens vergelijkt met voetbal. Hier in Rotterdam ook, dit WK. Alle speelsters staan na afloop in de interviewstraat, de mixed zone, klaar voor jouw vragen. Je kunt ze thuis nog bellen. Er wordt niet moeilijk gedaan. Dat is wel heel fijn.’
Tekst: John Volkers
Foto: FotoReza
