John Volkers (1955) liep 44 jaar lang langs de lijnen van de internationale sport en volgde ruim drie decennia het handbal voor de Volkskrant. Tijdens dit WK keert hij terug naar de plek waar hij het liefst staat: Aan de Zijlijn, zijn rubriek voor dit platform.
We beginnen het gesprek met Tjark de Lange, de Nederlandse kandidaat-voorzitter voor de wereldhandbalfederatie IHF, met een quizvraag. Wat zeggen hem de namen Jan de Vries, Max Euwe, Jan Dijkema, Jos Vaessen en Els van Breda?
‘Dat waren allemaal internationale sportvoorzitters’, zegt de ervaren handbalbestuurder. Van Breda-Vriesman kan hij thuisbrengen. Zij was voorzitter van de internationale hockeybond, de FIH. Euwe was een schaak-chef, Vaessen een motorman, Dijkema de schaatser, maar De Vries, geen idee. De toelichting: voorzitter van de wereldzwembond FINA in de jaren zestig.
Het lesje historische sportbestuurders uit de lage landen komt ter tafel, omdat De Lange een kans heeft de hoogste bestuurder te worden van een mondiale sportbond. Nederland telt in het heden niemand van die statuur. De Lange is sinds vorig jaar Europees bestuurslid, bij de progressief opererende EHF, en gaat na lang aandringen door collega’s de strijd aan om de hoogste zetel, waarin hij de conservatieve IHF zou kunnen aanjagen tot veranderingen.
Onemanshow Hassan Moustafa
Op 22 december, twee dagen voor de kerst, is het zo ver. Dan wordt de bestuursverkiezing gehouden in Caïro, de hoofdstad van Egypte en de residentie van de Egyptenaar die al 24 jaar de IHF aanvoert: Hassan Moustafa.
De 211 lidbonden gaan beslissen of de zieke Egyptenaar (de 81 jaren zijn hem aan te zien) nog een zevende termijn van vier jaar krijgt. Voor zijn zesde etappe was er geen tegenkandidaat. Nederland stemde als enige van meer dan tweehonderd landen tegen. De Lange verfijnt: ‘Het was een onthouding. Er was geen tegenkandidaat. Dan kun je ook niet tegen stemmen.’
Nu zijn er drie tegenkandidaten voor de volhouder Moustafa: de Duitser Butzeck, de Sloveen Bobinac en De Lange, negen jaar lang voorzitter van het NHV. De Nederlander is aangetreden, omdat hij vindt dat er een eind moet komen aan de onemanshow van Moustafa teneinde eindelijk vooruitgang te boeken in het stilstaande water van het wereldhandbal.
De Lange, oud-handballer van DES’72 en Saturnus Ridderkerk, voert een campagne die druipt van de Nederlandse redelijkheid. ‘Ik wil dat niet alleen, ik vind het ook dat het zo hoort. Het is nu niet aan de handbalwereld om te zeggen dat Moustafa zo slecht is. Hij is telkens herkozen en de council zit vol met Europeanen die dat hebben laten gebeuren. Dan heb ik er moeite mee hem te diskwalificeren.’
In Rotterdam, de stad waar zondag de finale van het WK wordt gespeeld en waar Moustafa normaliter zou moeten verschijnen, is Tjark de Lange op zijn bekende bescheiden wijze aanwezig. Hij zegt niet dagelijks naar Ahoy te komen om zieltjes te winnen, ook best lastig als je weet dat de 211 lidbonden van de IHF allemaal één stem bezitten. ‘Het grote handballand Duitsland heeft één stem, net zo veel als Trinidad en Tobago. Om een voorbeeld te noemen.’
De Nederlander (58) wenst niet mee te doen aan achterkamertjespolitiek. Iets waar Moustafa vaak van beschuldigd is. De Dordtenaar is van recht door zee. ‘Als je zegt dat je het voortaan anders wilt doen, dan moet je nu ook niet de leden gaan bewerken. Ik wil heel graag alle stemmen winnen, ik wil niet slechts een paar stemmen winnen. En je weet hoe het werkt. Als je mensen gaat bellen, dan moet je ook dingen beloven. En ik ga ze geen dingen beloven. Dan ga ik liever wat anders doen.’
De sport vooruit helpen
De Lange, al jaren voorzitter van de Belgisch-Nederlandse competitie, is met zijn Hollandse nuchterheid niet gemaakt voor het pluche dat sommige sportieve leiders voor zichzelf bedacht hebben. Hij zit in Hal 1 van Rotterdam gewoon tussen het gewone publiek, niks loge, niks vip-box of voorkeursbehandeling.
‘Tussen de gewone handbalmensen zitten vind ik het leukst. Onze sport is er om te vermaken. Dat vergeten sommige sportbestuurders wel eens, die heel erg met zichzelf bezig zijn. Ik wil de sport, onze sport, vooruit helpen. Vooral niet vergeten dat onze handballers en handbalsters entertainment op het hoogste atletische niveau leveren. Daar wil ik van genieten.’
Het entertainment rond de wedstrijd, in Rotterdam vormgegeven door speakers, microfonisten en deejays, is onvervreemdbaar onderdeel van de grote handbalshows die landentoernooien zijn. Rotterdam doet het erg goed, op de manier die de Denen in Herning ook al hebben getoond. ‘We doen dat net als in het volleybal en basketbal. Het hoort erbij, het publiek vermaken. Ik denk dat voetbal daar een beetje bij achterblijft.’
Niet vasthouden aan principes
Als hij dan toch voorzitter mocht worden van de overkoepelende organisatie van het wereldhandbal, dan zal Tjark de Lange zijn experts aanzetten nog eens naar de spelregels te kijken. ‘Je moet je afvragen of de meest recente regelveranderingen allemaal ten goede zijn gekomen van onze sport. Ja, de snelle middenuit, geen discussie over. Een enorme verbetering. Maar er zijn ook regels waarvan de handbalwereld zegt: is dit nou wat we beoogden?’
‘Ik kijk dan naar 7 tegen 6-spel, de leeg doel-situaties. Er zijn veel geluiden van: maakt dit het spel nou echt leuker? De werkelijke waarde van de twee-minuten tijdstraf is zo wel gering geworden. Wij moeten ons als IHF voortdurend ontwikkelen, niet star vasthouden aan oude principes.’
Tekst: John Volkers
Foto: FotoReza
