John Volkers (1955) liep 44 jaar lang langs de lijnen van de internationale sport en volgde ruim drie decennia het handbal voor de Volkskrant. Tijdens dit WK keert hij terug naar de plek waar hij het liefst staat: Aan de Zijlijn, zijn rubriek voor dit platform.
Tevreden kwam organisatie-chef Norman Uhlenbusch op de zondagavond van Nederland-Egypte terug van een druk tripje West-Europa. Hij was eerst in Düsseldorf, waar de technische officials en de scheidsrechters van het WK handbal zich verzamelden. Een welkomstwoord van de organiserende Nederlanders en Duitsers hoorde daarbij. ‘Ik heb ze ook gezegd: mensen, geniet ook van de steden waar jullie straks gaan komen.’
Toen was het door naar de openingswedstrijd van woensdag in de volgepakte Porsche Arena van Stuttgart, Duitsland-IJsland. De Duitse gasten laten voelen dat ‘we’ het samen doen, aldus de Brabander. Daarna was het twee dagen onderduiken in Den Bosch, waar hij een verjongd Frankrijk zag excelleren en genoot van de relaxte sfeer aldaar.
De druk is er anders dan in de handbalhoofdstad van dit WK, Rotterdam, met regeringscentrum Ahoy. ‘De Maaspoort heeft ook iets intiems. Het is te klein voor echt grote wedstrijden met het Nederlands team, maar meer dan uitstekend voor de poulewedstrijden van dit toernooi.’
Uhlenbusch was van het planten van het eerste zaadje betrokken bij het ontstaan en de groei van het WK in Nederland. Daags na het carnaval van 2020, Aswoensdag weten de katholieken onder ons, vertrok hij met een netjes voorbereide bieding naar Caïro, de hoofdstad van Egypte, waar de top van de Internationale Handbal Federatie IHF verzameld was. Twee dagen later kreeg Nederland, met het in de arm genomen machtige Duitsland, het WK van 2025 toegewezen.
Niet over één nacht ijs
Er was veel werk aan vooraf gegaan. ‘In 2012 hadden we het EK moeten teruggeven. Ahoy wilde weten wat het risico op annulering was voor dit toernooi. Dat wij hun verzekerden niet over één nacht ijs te gaan. Zo was het ook met het ministerie van Sport en met sportkoepel NOC*NSF. Weer een mislukking zou op sportland Nederland afstralen.
Er werden sterke partners gevonden, sportief-commercieel georiënteerde organisaties als Sport Vibes en TIG Sports. De begroting werd opgesteld: 10,5 miljoen euro, met 2,5 miljoen euro subsidie van de rijksoverheid. ‘Dat was ook het plafond voor onze bijdrage.’
Er was een serieuze verzwaring van lasten, toen de IHF besloot WK-toernooien uit te breiden van 24 naar 32 landen. Het onderbrengen van al die ploegen is kostbaar. ‘In 2015, in Denemarken, werden de teams nog gehuisvest in bungalowparken. Moesten er extra matrassen worden aangerukt. Dat kan niet meer. Maar de bijdrage van de IHF in de organisatiekosten is dezelfde gebleven, als toen er door 24 landenteams werd gespeeld.’
Ruilen met Antwerpen
De keuze voor de speelhal wekte hier en daar verbazing. De hoofdarena van Ahoy werd niet gebruikt, de RTM-hal in hetzelfde complex werd ook niet benut. Ongeschikt vonden de handballers. Het werd een tijdelijk stadion in de ruim bemeten Hal 1.
‘In het begin wilden we nog in de grote arena, maar die bleek bezet in deze weken van 2025. We hebben nog overleg gevoerd met Antwerpen of zij hun week voor de zesdaagse wielrennen konden ruilen met de Rotterdamse week. Toen dat niet kon, hebben we voor een stadion met negenduizend plaatsen gekozen in Hal 1. Van de grond af opbouwen. Ik had het eerder gezien in Denemarken.’
Het toernooi is van start gegaan, met kleine problemen vooral. ‘Wij Nederlanders zijn van duurzaamheid en zekere zuinigheid. Dus we gaan niet voor 150 mensen eten klaar zetten, als er maar 50 komen. We gaan geen teambussen per land inzetten die dan soms een halve dag stilstaan. Van hotel naar arena rijden er voor officials en scheidsrechters pendelbussen.
Festivalterrein
Soms houden we ons dan niet aan de manual, de handleiding van de IHF. Maar we hebben van de ervaren Denen geleerd dat aan sommige dingen niet voldaan kan worden. De hotelbedden van 85 centimeter breed worden na klachten echt geen 90 centimeter. Jammer maar helaas.’
De grote plus van Ahoy Rotterdam is de enorme binnenruimte die de duizenden toeschouwers voor aanvang en na het eindigen van de WK-interlands moeiteloos kan bergen. Het lijkt op een indoor festivalterrein voor eten, kleding en souvenirs, maar ook voor activiteiten op een kleine handbalvloer met opblaasbare boarding. Misschien laat koning Willem-Alexander zich daar over twee weken nog gelden. Zijn komst staat met potlood in diens agenda.
Voor Norman Uhlenbusch eindigt zijn 42 jaren durende carrière in sportdirecties met dit WK. Hij zal na het toernooi nog maanden werken om te evalueren en alle subsidies te incasseren. ‘Ik wilde afsluiten met iets moois. Nou mooier dan dit kan ik niet bedenken. Het is gelukt.’
Tekst: John Volkers
Foto: FotoReza
