John Volkers (1955) liep 44 jaar lang langs de lijnen van de internationale sport en volgde ruim drie decennia het handbal voor de Volkskrant. Tijdens dit WK keert hij terug naar de plek waar hij het liefst staat: Aan de Zijlijn, zijn rubriek voor dit platform.
De ‘laatste benen’ had zij voor nog één grote wedstrijd in de hoek gezet. Estavana Polman (33) was de Nederlandse uitblinker in de verloren halve finale van vrijdag tegen Noorwegen, maar in de zeven WK-wedstrijden ervoor was duidelijk geworden dat de laatste episode van een handbalcarrière van twintig jaar zich overduidelijk aandiende.
Biografie Polman
In de periferie van de wereldtitelstrijd werd dat meer dan definitief, omdat auteur Gerben Engelen het uitkomen van de biografie Polman aankondigde. Het boek gaat er snel komen, opdat de reislustige Nederlander, die eind april op vliegvakantie gaat, op luchthaven Schiphol het boek over Estavana (titel nog onbekend) van de stapel kan pakken.
Gerben Engelen arriveerde in 2020, namens Ziggo Sport, in het internationale tophandbal en zegt vol overtuiging dat hij ‘van de sport’ is ‘gaan houden’. Als jonge redacteur zei hij op zijn afdeling maar steeds dat ze echt aan hem, Gerben, moesten denken, wanneer de te coveren sport handbal was.
Zijn uitleg: ‘Ik was zelf een schermtalent, op floret. Jeugd-WK’s gespeeld, Europese rankings gehad. Ik zat op Papendal, maar de schermbond had weinig geld en vroeg heel lief of wij jonge schermers konden meerijden in het handbalbusje naar school. Zo leerde ik speelsters als Laura van der Heijden en Jessy Kramer kennen. Dus toen ik met de microfoon namens Ziggo aan de rand van het handbalveld verscheen, herkenden ze mij. Ik dacht echt: als er een sport is waar ik connectie mee heb is het handbal.’
Voornaam is genoeg
In dat team, op het WK na de nederlaag (25-35) tegen Noorwegen veroordeeld tot de troostfinale, was er vaak een opvallende rol voor Estavana Polman. Na haar uitverkiezing tot MVP van het gewonnen WK van 2019 (‘haar prime, moeten we nu vaststellen’) en door haar verkering met gewezen topvoetballer Rafael van der Vaart werd zij talk of the town in Nederland.
‘Als je op straat vraagt of ze een handballer of handbalster kennen, komen ze aanzetten met de naam Estavana. Polman wordt vaak weggelaten. Die opvallende voornaam telt echt. Zelfs mensen in de periferie van deze sport kennen die naam.’
Engelen, tegenwoordig redacteur bij Talpa en Vandaag Inside, kreeg het in zijn hoofd om zijn eerste boek over die jonge vrouw uit zijn eigen stad Arnhem te schrijven. Hij mailde met Marieke Derksen, dochter van de bekende tv-goeroe Johan, die in Amsterdam de uitgeverij Inside leidt. Zij was direct enthousiast. Er was geen echte pitch nodig. ‘Binnen het uur belde ze mij terug om te zeggen dat het goed was. Ze zei: als jij Estavana binnen krijgt bij ons, dan is het oké.’
Hij volgde zijn onderwerp voor zover het mogelijk was. In Esbjerg, waar ze nog een appartement had en daar met haar nieuwe club Rapid Boekarest voor de Champions League kwam spelen. ‘Dat schuurde natuurlijk wel.’ Polman was na een breuk met de clubleiding met slaande deuren vertrokken uit de Deense vissersstad.
Je krijgt wat je ziet
Hij was in Boekarest, om de familie Van der Vaart-Polman van dichtbij te volgen, maar hij sloeg het WK van 2023 in Frederikshaven dan weer over. Interessanter was volgens Engelen om te zien hoe zijn onderwerp zich gedraagt, buiten het veld.
‘Ik loop met haar mee om te zien wat er vooral om haar heen gebeurt. Hoe zij zich daarin manifesteert. Ze is een flapuit. Je krijgt wat je ziet. Je hoeft er nooit aan te trekken om haar uitspraken te ontlokken. Maar ik doe slechts kleine stukjes interview in het boek. Ik wil meer beschrijven, soms thematisch. Beetje, ik durf het eigenlijk niet te zeggen, in de stijl van Michel van Egmond bij het schrijven van Gijp.’
Gerben Engelen noemt het dan ook geen biografie, maar zo zal het per eind april wel door het leven gaan. Hij heeft zeventigduizend woorden vrijwel klaar. Het WK en het vaarwel van het handbal, straks te Boekarest, gaan er nog aan toegevoegd worden. Er moet een fotokatern in, plaatjes uit de privé-fotoboeken. De familie leest mee, geeft soms een kleine correctie door.
Titel nog geheim
Engelen zegt dat hij een eer heeft hoog te houden. Nooit eerder werd er een boek geschreven over een handbalster; wel over het team van 2017 dat zich toen al driemaal medaillewaardig had getoond. Grappig genoeg geboekstaafd door de man bij wie de jonge Engelen lang geleden in Gelderland nog wat weken stage liep: Richard van der Made.
‘Ik moet nu echt aan de bak’, zegt de schrijver die bij het EK van 2022 in Skopje zijn karwei begon. In februari moet het manuscript klaar zijn. De boektitel wil hij niet verklappen. Zo hoort het ook. Collega Dick Nieuwboer van de Volkskrant tipt: Volkse Vedette. Ik houd het op: Fiësta Estavana. Want die naam verkoopt.
Dit was de laatste rubriek van John Volkers tijdens dit WK. Wil je meer lezen? Word dan lid van ons magazine en ontvang de WK-special meteen thuis.
Tekst: John Volkers
Foto: Gerben Engelen
