Hij heeft het traject al eens doorlopen, maar dat maakt de terugkeer niet minder spannend voor Thomas Houtepen (23). Het einde van zijn revalidatie na een gescheurde kruisband komt in zicht.
In januari ging het mis voor Houtepen: opnieuw zijn knie, opnieuw met het Nederlands team tijdens een eindtoernooi. “Er zijn veel overeenkomsten met mijn vorige blessure,” vertelt de Zeeuw. “Wat wel nieuw is, is dat ik me deze zomer geblesseerd bij mijn nieuwe club heb gemeld.”
Nog vóór het WK en het noodlot had Houtepen al getekend bij het Deense TTH Holstebro. “Mijn hoofdtrainer daar zegt gekscherend dat hij me tijdens het EK op vakantie naar Thailand stuurt en dat hij me pas in februari weer bij de club wil zien,” lacht hij.
Weer voor op schema
Fysiek maakt Houtepen flinke stappen. “Het is hard werken, maar dat wist ik nog van de vorige keer. Gelukkig gaat het goed en zowel ik als de clubfysiotherapeut zijn tevreden. Deze week train ik voor het eerst weer met contact. Dat is toch even een drempel die je over moet.”
Sinds zijn nieuwe blessure probeert Houtepen zichzelf minder druk op te leggen. “Toch loop ik weer voor op schema. Dan vraag je vanzelf aan de fysio wanneer het realistisch is dat ik weer kan spelen. Ik doe er alles aan om eind oktober terug te zijn,” zegt hij terwijl Houtepen zichzelf toch voorzichtig een blik vooruit gunt.
Buiten comfortzone
De middenopbouwer verruilde de Duitse Bundesliga voor de Deense eredivisie: geen TBV Lemgo meer, maar TTH Holstebro. “Dat is de oude club van Jorn en Kay Smits. Via mijn spelersmakelaar ben ik met hen in contact gekomen. Ik wilde meer speeltijd en een grotere rol. Ik denk dat ik dat in deze competitie en bij deze club kan realiseren.”
“Ik hou van nieuwe uitdagingen. Deze stap ligt echt buiten mijn comfortzone. Het is de eerste buitenlandse club waar ik aansluit zonder landgenoten om me heen. Ook de taal is nieuw voor me”, vervolgt hij.
Eerst Denemarken
Waar hij het meest naar uitkijkt? “Het competitiegevoel. Met je team ergens voor strijden. Dat kun je in trainingen niet nabootsen, laat staan in het krachthonk. Na mijn eerste revalidatie heb ik daar drie maanden intens van genoten,” zegt hij. “Natuurlijk is het fysiek zwaar, maar ook mentaal. Voor een jonge sporter is dit niet niks. Oudere spelers proberen me voor te houden dat ik nog aan het begin van mijn spelersloopbaan sta.”
De blessure liep Houtepen op bij Oranje, maar desondanks blijft het nationale team zijn grote doel. Houtepen besluit afgeremd en wijs: “Eerst wil ik me bewijzen in Denemarken. En hopelijk volgen er daarna nog veel eindtoernooien met Oranje.”
Foto: FotoReza
